vrijdag 14 augustus 2015

Verblijven in een blokhut? ow yes!!


Bon, we zijn ondertussen alweer een weekje gaan werken dus het vakantiegevoel verdwijnt stilletjes aan naar de achtergrond. 
Maar toch nog even een terugblik op de geweldige 10 dagen die we mochten spenderen in Zuid-Frankrijk. 
Eerst verbleven we een weekje met de familie in de Luberon-streek, waar we een huis huurden met zwembad, en onze dagen vulden met wandelingetjes in kleine dorpjes, ronddobberden op een luchtmatras, uiteraard aangevuld met lekker eten en een goed glas rosé. Vakantie zoals het hoort dus: ontspanning en goed gezelschap. Het goed gezelschap bestond  uit wijzelf, mijn ouders en een aantal tantes en nonkels langs mijn vaderskant. Het was de 4e keer dat we dit deden, op reis gaan met deze groep (telkens met 2 jaar tussen) en het blijft gewoon leuk. De kindjes vinden het super om op reis te gaan met hun oma en opa en er wordt wat afgelachen bij mijn vader en zijn familie ;-). We hebben alle leeftijden mee en dat is gewoon de max.



Na het (traditioneel) pijnlijke afscheid van de bende, verbleven we met ons gezin nog 3 nachten in een blokhut in de Ardèche. We gingen dus back to basics, maar wel nog op een comfortabele manier.


Back to basics:
  • Geen elektriciteit
  • Geen water
  • Geen wifi
  • Geen airco
  • Geen keukenmateriaal, bestek e.d.

Toch comfortabel:
  • Echte bedden
  • Badkamer met toilet en douche (maar geen stopcontacten)
  • Zwembad ter beschikking
De hut

Terras van de hut, met fenomenaal uitzicht


Ik had er eerlijk gezegd wat schrik van, op voorhand. We hadden in een opwelling geboekt na het zien van de foto’s, maar toen het naderde begon ik toch wat schrik te krijgen of ik dat allemaal wel ging ‘overleven’. Want het is effectief niet evident, zonder elektriciteit. Licht was voorzien onder vorm van dynamo-lampen, maar we hadden er een beetje op gerekend dat we onze frigobox van de Decathlon gingen kunnen aansluiten in de badkamer om zo de nodige etenswaren (en wijn) koel te kunnen houden. Maar toen er geen stopcontacten aanwezig bleken te zijn, was het toch een beetje 'plantrekkerij'. Geen mogelijkheden om charcuterie te bewaren, melk, yoghurt, etc. 
We hebben dus vrij basic  (=triestig) gegeten die dagen: ’s morgens brood uit zakken (jakkie) choco en water (want geen elektriciteit is ook geen koffie, en dus ook geen melk, fruitsap,  …) en ’s avonds stokbrood met tapenades, choco, salami e.d. en lauwe wijn. Behalve dat laatste was dat eigenlijk niet zo erg, zo voor een paar dagen. En die ene keer dat we vergeten waren dat het zondag was, en er geen supermarkten meer open waren voor brood en beleg, kochten we langs een standje op straat een hoop fruit, en maakten we fruitsla als avondeten. Het ontbreken van keukenmateriaal maakt een mens creatief, en leverde een exotische maaltijd op J.


We kochten ook eens een wegwerpbbq, om eens iets warms te kunnen eten. Maar bij het aansteken bleek de vlam nogal hoog, en mijn panikerende zelve zag al scenario’s voor mij verschijnen dat we een bosbrand zouden ontketenen (want daar werd toch voor gewaarschuwd in die streek) of de hut zouden afbranden (want geef toe: elk jaar lees je toch artikels over dwaze toeristen die een brandje veroorzaken, en ik wou gelijk niet in de krant verschijnen). En zo werd de bbq gedoofd en moesten we het vlees helaas ook weggooien.
De aparte badkamer was op zich geen probleem, want als je een toilet hebt en een douche, dan heb je in feite alles. Mijn haardroger gebruik ik toch niet op reis. De baard van mijn man was wel beetje lang, in het naar huis gaan ;). Alleen als je om 3u ’s nachts wakker wordt om pipi te doen, dan is het wel ambetant. Want ik durfde niet gaan, alleen, in den donker.
de aparte badkamer

de aparte badkamer

zicht vanop het toilet

Het ontbreken van airco was geen issue, want het was lekker fris in onze hut tussen de bomen. Ook geen beesterijen, waarvoor ik ook gevreesd had (gezien mijn spinnenfobie). Want zo een hut die niet voorzien is van horren en die ook niet 100% dicht is, ik had er toch wat schrik van.
slaapgedeelte

De andere kant van de hut

En dan het ontbreken van wifi: hetgeen waarvoor ik stiekem meest vreesde, maar eigenlijk ook net de reden waarom we die hut geboekt hadden. We weten immers uit vorige jaren dat we na een week met de familie, waar we de avonden doorbrengen in compagnie en dus bitter weinig op onze telefoon kijken, we ons dan snel laten verleiden tot ‘iphonen’ en te weinig genieten van de plaats waar we zijn. 
Dit jaar moest het dus anders en boekten we dus die hut zonder wifi. De eerste avond vond ik het vree ambetant dat ik geen foto kon doorsturen naar het thuisfront of instagrammen, omdat het gewoon te mooi was om niet te delen. 
De volgende ochtend ontdekte ik dat we in de b&b receptie wel wifi hadden , dus we konden wel een fotooke sharen. Omdat die b&b 100 treden lager gelegen was dan onze hut hebben we daar ook geen misbruik van gemaakt. Dus de opzet van wifi-loze (en dus iphone-loze) avonden is meer dan geslaagd. Er werden boeken uitgelezen en spelletjes gespeeld, en dus zeker voor herhaling vatbaar. (Helaas zit ik nu weer constant op dat ding te kijken, dus het heeft niet voor een ommekeer gezorgd, helaas ;)).


Wat wel is tegengevallen is dat ik na 3 nachten helemaal nog niet naar huis wou …. Ik ging ervan uit dat we na een paar dagen zonder elektriciteit, wifi e.d. beetje blij zouden zijn om naar huis te gaan en zo 'voldaan' konden vertrekken. Maar het tegendeel was waar, we zijn echt vertrokken met een beu gevoel dat we ‘onze’ hut moesten achterlaten. Ik ben er vrij zeker van dat we ooit teruggaan. Misschien dan iets beter voorzien qua materiaal, want blijkbaar zijn er wel kampeer-oplossingen voor koffie e.d. Of iets meer reisbudget voorzien om te ontbijten en te dineren in de b&b zelf. Want dan heb je geen frigo-problemen. 
Op de wijn na natuurlijk J.
Het ZALIGE infinity pool


** Noot: gelukkig was onze eerste nacht geen slecht voorteken voor de rest van onze reis. Wij verbleven onderweg in het doorreishotel 'Bonsai' in Dijon. Pokkeheet en dus geen oog toegedaan. En als je hier aankomt, met de halve belettering die niet marcheert, dan krijg je toch rap een 'Psycho' gevoel, niet? ;-)






7 opmerkingen:

  1. O wauw !! In die blokhut zou ik gerust een maand kunnen vertoeven ! Echt zalig lijkt me het daar <3
    Geen probleem hoor , zonder wifi . ik heb daar niet zoveel last van : wij zijn net een week gaan kamperen met wifi enkel bij het onthaal . internet voor een week niet gezien of gebruikt ... de vent daarentegen ;)
    En er zijn idd wel wat handigheidjes om dagen zonder elektriciteit te overleven , maar dat is net het leuke : je leert er telkens van bij en wordt er met de jaren expert in ;)
    Met de familie is ook leuk hé ... ik vind al die generaties bij elkaar zo bijzonder dan .
    Geniet nog maar wat na , dat werk is er nog genoeg door het jaar !
    Groetjes , Mie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb je wat gevolgd op instagram, en vond het geweldig! Vooral de Luberon spreekt tot de verbeelding. Zalig gewoon dat huis! En die blokhut, dat is toch ook de max hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtig! Ik keek ook al voor volgend jaar, maar na de avonturen op ons vlot, denk ik dat we toch maar gewoon voor een huisje gaan. Zonder wifi overleven we dat wel, maar een koelkast miste ik eigenlijk ook wel.
    Maar wel schoon, daar! En wat een zwembad!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo schoon daar!! Dat zwembad! Bij het lezen van al die vakantieposts weet ik nu echt niet meer waar naartoe volgend jaar! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Waaauuuwww, die blokhut lijkt me super (zelfs onze kids zitten hier enthousiast mee te lezen!). Wij overwegen ook tussenstop in Dijon voor terugreis...hotel Bonsai zal het dus niet worden, merci voor de waarschuwing :)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Als je daar idd kan eten in die b&b zou ik de blokhut wel zien zitten :) Dat zwembad is de max!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ziet er allemaal even leuk uit, ik was al impressed via IG, fijn om hier het volledige verslag te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen