woensdag 9 december 2015

Low carb vs. Weight Watchers

Ik heb in mijn leven al een 'paar' diëten achter de rug. Echt extreme diëten zoals sapjes-toestanden of shakes heb ik nooit gedaan. Hoewel, ik herinner me wel nog het koolsoep-dieet en het was niet voor herhaling vatbaar … na paar dagen moest ik al kokhalzen bij de geur van die soep alleen al :). 


Toen ik 18 was kwam Weight-Watchers in mijn leven, via mijn moeder. Zij was na een operatie gestopt met roken en de combinatie van die twee leverde een aantal extra kilo's op, die ze succesvol verloor via WW. Ik had toen ook al een paar keer op 'mijn eigen' opgelet, wat eigenlijk betekende: zo weinig mogelijk eten. 



Het goeie aan WW is dat het je toelaat om nog steeds 'alles' te eten. Alles, daarmee bedoel ik alle voedingsgroepen, maar dan in beperkte mate natuurlijk. Het voordeel is dat je gewoon kunt mee eten met de rest van het gezin, dat je sociaal leven hier niet te sterk onder lijdt, aangezien je een etentje kan compenseren door punten op te sparen voor in het weekend (vroeger was dat toch zo). Of dat je best een koekje of chocolaatje kan eten als je hiervoor punten over hebt.  

Echter, in mijn geval werkte dat systeem een beetje pervers, als ik het achteraf bekijk. Waarom?
  • Aangezien ik een grote snoeper ben, ging ik punten opsparen om te kunnen snoepen. Want punten zijn punten, toch? Ik kwam het einde van de dag dus perfect aan mijn maximale puntenaantal (waardoor de kilo's er vlot af gingen), maar gezond was het niet.
  • Aangezien je ook alles mag eten, en ik dus mijn gewone gerechten kon blijven eten (pasta + saus, vlees + puree + groenten, etc), moest dit gecompenseerd worden in portiegrootte. Ik kon wel blijven mee eten met de rest, maar mijn porties werden wel heel klein. En zeker omdat ik nog punten wou opsparen voor een Mignonetteke (of 2). Resultaat: con-ti-nu honger. 
  • Punten kon je ook verdienen door te sporten, wat in mijn geval toen echter niet aan de orde was. Waarom zou je sporten als je gewoon minder kunt eten, toch? 
De combinatie van die 3 zaken zorgden dan ook voor een enorm jojo-effect. Ik at eigenlijk proportioneel veel suikers, die ik er niet af sportte. We weten ondertussen ook dat suiker doet snakken naar suiker, en aangezien mijn maaltijden zo klein geworden waren had ik continu honger. Ik was dus continu gefixeerd op eten. Dus toen ik na een paar maanden WW de gewenste kilo's kwijt was, begon ik weer 'normaal' te eten en ging ik na een aantal maanden langzaam maar zeker terug naar de bovenkant van de jojo. Wetende dat ik daarna gewoon weer een WW periode kon inlassen. In mijn studententijd 2x per jaar tijdens de blok, dan naar aanloop trouw, na bevalling 1, na bevalling 2, ... Telkens op en neer. 



Wanneer ik dan gisteren het nieuws las dat Weight Watchers zijn programma gaat aanpassen, denk ik dat ik niet de enige ben met dit pervers gedrag ;). 







De laatste jaren kon ik de jojo relatief beperkt houden op een aanvaardbaar niveau (=+/- 3 kg). Maar toen ik begin dit jaar vaststelde dat ik na een halfjaar op mijn nieuw werk - in de voedingssector (help) - een paar kg was bijgekomen wou ik die uiteraard weer kwijt, maar ik had echt geen zin in Weight Watchers. Ik zag toen toevallig de filmpjes van de aanstekelijke MsAprilFish. Net iets te extreem naar mijn goesting maar het idee van minder koolhydraten/meer proteïnen sprak mij wel aan. Vooral de belofte van geen honger en minder 'goestjes' maakte mij wel nieuwsgierig. Een nicht van mij was toen net een aantal kilo's verloren via een proteïnedieet, maar ik zag het niet zitten om zo strikt te gaan en zeker niet via dure proteïneshakes en -repen. Ik moest dus op zoek naar een middenweg. Die vond ik o.a. in de boeken van Pascale Naessens, waar zij wel duidelijk maakt dat je perfect kunt ontbijten zonder brood, en lekker vullende maaltijden kunt maken zonder aardappelen/pasta. En je toch fruit mag eten, wat bij echte 'proteïne/no carb' diëten vaak niet is toegelaten (toch niet in het begin). En ok, er zit relatief veel (natuurlijke) suiker in fruit, maar fruit levert wel andere bestanddelen die je heel hard nodig hebt. 


Toen ik me verder ging verdiepen over 'low carb' eten, kwam vaak terug dat het belangrijk is om voldoende proteïnen te eten, om te vermijden dat je veel spiermassa verliest. Het cijfermaniakske en controlefreakske in mij zocht dan ook een app waarin ik dit correct kon uitrekenen en bijhouden: het aantal koolhydraten, proteïnen en vetten. 

Ik gaf aan dat ik een kilo of 6 kwijt wou (beetje ambitieuzer dan de 3kg die ik was bijgekomen) en dat ik een koolhydraatarm plan wou volgen. De periode gaf ik lang genoeg aan, zodat het geen crash dieet zou worden. Ik kwam uit op 1500 calorieën per dag, waarvan duidelijk aangegeven wat mijn combinatie moest zijn aan koolhydraten, proteïnen en vet. In het begin was het wel zoeken: bijna overal zitten koolhydraten in; proteïnen veel minder. De app helpt dus zeker om te kijken waar je uitkomt. Je eten afwegen in het begin is nodig, maar dat is bij WW ook.  


Hoe zit dat nu na 9 maanden? 
  • Op een 6tal maanden tijd was ik 8kg kwijt, maar ik val niet terug in mijn oude patroon van 2x per dag brood en elke dag aardappelen of pasta. Ik mis dit totaal niet.
  • Ik heb niet het gevoel op dieet te zijn, het is stilaan een 'normaliteit' geworden. Na een 'zwaarder' weekend ben ik zelfs blij dat ik op maandag terug op mijn nieuwe routine kan terugvallen. 
  • Anderen zien dat anders. Zo vindt mijn mama dat ambetant dat ik op zondag geen frieten meer eet, zelfs niet deze uit de SEB Actifry. Mijn schoonmoeder vroeg onlangs ook of ik nog altijd geen aardappelen/pasta eet … terwijl dat voor mij eigenlijk niet meer zal veranderen. Het is niet dat ik nooit meer frieten eet, maar dan liever eens all the way frietjes van de frituur bijvoorbeeld dan gewoon thuis. 
  • Ik heb effectief minder honger dan vroeger toen ik WW deed. Mijn maaltijden zijn zo anders samengesteld dat ik echt gevuld van tafel kom, soms zelfs met gevoel dat ik overeten ben, terwijl de maaltijd in calorieën niet zoveel voorstelt. 
  • De goestjes, die zijn verminderd (vooral omdat ik minder honger heb) maar ik blijf wel een snoeper. De snoepkast blijft lonken, al zit daar wel veel minder in dan vroeger. Maar eerlijk: dit blijft een gevecht. 
  • De combinatie met sport laat mij wel toe om vb. op vrijdagavond iets extra te pakken, onder de vorm van een chipke (carbs, I know :)) en een cava'tje (of 2). En ik eet ook wel dagelijks een koekje of chocolaatje.

Voor mij werkt het op deze manier, maar ik ben geen diëtist, dit is enkel mijn eigen ervaring.



Volgende keer zal ik een paar voorbeelden geven van wat ik zoal eet, want dat is een vraag die ik geregeld krijg. "Eet jij bijna geen aardappelen/brood/pasta/ .... Wat eet jij dan?" 

15 opmerkingen:

  1. Interessant om te lezen. Alsof het over mezelf gaat ;-)
    Ik eet ook (zoveel mogelijk, toch zeker voor 90%) law carb, en voel me daar schitterend bij! Tonnen meer energie en stukken vrolijker, kortom, een aangenamer mens al zeg ik het zelf :-)
    Maar het is zoals je zegt vaak moeilijk te begrijpen door anderen, en met de 'onderliggende kritiek' van sommigen (gelukkig niet hier in het gezin, de echtgenoot eet gewoon mee met mij :-)), daar heb ik het soms moeilijk mee.....

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hier ook geen kritiek van mijn man, die eet mee en als hij veel sport vult hij zijn carbs wel aan ;). Ik probeer wel zoveel mogelijk brood of iets dergelijks te eten bij de kindjes omdat ik niet wil dat ze brood als ongezond gaan zien. Maar blijft wel moeilijk vind ik.

      Verwijderen
    2. Brood komt hier thuis ook nog op tafel hoor, maar zelf eet ik dat zelden. En ik merk dat als ik dan voor mezelf een andere lunch maak, onze meisjes zich luidop afvragen waarom ik wel lekker mag eten en zij brood 'moeten' eten ;-)

      Verwijderen
  2. Heel interessant om lezen. Ja, dat vond ik dus altijd het slechte aan WW. Je kon een taart eten en voilà, op je dagelijks aantal punten blijven, maar gezond is het vooral niet.
    Ik heb brood geschrapt uit mijn maaltijden. Enkel op zondag morgen eet ik 2 boterhammen met een eitje. Pasta eet ik soms nog, net als aardappelen, maar niet meer dagelijks. Ik weet niet of ik het zo ver drijven kan, dat ik het nooit meer eet, maar het is al een pak geminderd.
    Ik kook nu ook regelmatig uit de boeken van Pascale Naessens en ik kom 'gevulder' dan ooit van tafel ondanks het ontbreken van pasta of aardappelen. Met mijn gewicht gaat het langzaam maar zeker de goede kant op, maar ik pak het dan ook traag aan.
    Ik kijk al uit naar je volgende post!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. In het weekend eet ik ook nog pistoletjes, maar dan 's avonds yoghurt :). Dan wissel ik het gewoon om. Het is ook geen kwestie van 'nooit', want als ik op restaurant ga of bij vrienden eet wil ik ook niet moeilijk doen :). Maar gewoon veel minder dan vroeger. Traag is sowieso beter, dat ondervind ik nu ook. Bij ww was het soms 5kg op 1 maand, dat is erom vragen he ...

      Verwijderen
    2. Volledig bannen is inderdaad niet te doen. 'Die ambetante die niets wil eten' moet je nu ook weer niet worden ;-) Maar als ik ga eten op een ander dan probeer ik er wel zoveel mogelijk rekening mee te houden. Als het kan dan geen kroketjes/frietjes/pasta/rijst bij de maaltijd (een extra salade neem ik dan meestal), en het brood vooraf laat ik ook altijd staan. Het blijft altijd een beetje afwegen voor jezelf, en dat doen waar je je goed bij voelt.

      Verwijderen
  3. Brood kan ik niet laten bij het ontbijt, maar ik beperk het tot 1x per dag. En het snoepen sport ik er momenteel nog altijd vlot af :)
    Ik merk ook wel dat anderen het lastiger vinden dan ikzelf. Mijn man zucht af en toe dat ik zo'n lastige ben en mijn moeder denkt na 20 jaar nog altijd dat ik dié keer wel vlees ga eten. Of een kilo frieten. Om maar te zeggen, sommige mensen willen gewoon dat hun gasten véél eten. Niets van aantrekken en doen waar jij je goed bij voelt. Het klinkt in elk geval als iets dat je op die manier vlot kan volhouden en je ziet er super uit!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Dat moet ik ook eens proberen. Bedankt om de app te delen. Ik was vroeger ook goed met WW, maar nu lukt het me niet meer. Kook jij dan met de recepten van Pascale Naessens?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Niet altijd hoor! Meestal gewoon vlees/vis en groenten in oven of wok. Of eens op pinterest ingeven low carb :).

      Verwijderen
  5. Ik kijk nu al uit naar je volgende blogpost! Ik ben sinds een jaar wat op de sukkel met mijn gezondheid en heb vaak klachten als ik gewone boterhammetjes eet (moe, ongemakkelijk gevoel, enz). Ik probeer dan ook zoveel mogelijk brood (als ontbijt) te vermijden en voel me op zo'n dagen vaak veel energieker. Alleen is het vaak moeilijk vol te houden (ik kan zo genieten van een sneetje van ons zelfgebakken brood..); ik ben dus benieuwd naar jouw receptjes, want inspiratie is altijd welkom!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oei dat is minder! Brood helemaal elimineren kan ik ook niet, maar gewoon wat minder of enkel in weekend bij mij. Ik verzamel een paar van mijn favorieten en ik deel ze binnenkort eens :)

      Verwijderen
  6. zeer herkenbaar! vooral ook die venijnige opmerkingen van anderen... misschien is dat gewoon omdat ze jaloers zijn omdat je er zo goed uitziet :-)
    x

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha :) dat hoop ik alleszins niet, maar veel mensen hebben gewoon 'schrik' van alternatieve dingen. Pas als je het hen voorschotelt eten ze het en zijn ze dan verbaasd hoe lekker het is. Nu ja, elk zijn ding he, maar ik geef toe dat het wel lastig is voor degenen die koken voor mij ;). Zeker als er dan andere traditionelere eters aan tafel zitten die hun frieten of puree moeten hebben en genoeg hebben met een paar sneetjes paprika in de kippegyros als groentjes :-)

      Verwijderen
  7. Hèhè je beschrijft hier zo ongeveer mijn dieet. Dat dus eigenlijk niet als een dieet aanvoelt. 😉

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hèhè je beschrijft hier zo ongeveer mijn dieet. Dat dus eigenlijk niet als een dieet aanvoelt. 😉

    BeantwoordenVerwijderen