maandag 31 augustus 2015

Paris with kids & limited budget: het verslag

Wij gingen dus naar Parijs, en het was geweldig!
Toegegeven, ik had er op voorhand wat schrik van: is dat wel verstandig, met kids in zo een wereldstad? Ondergrondse metro's nemen, drukke pleinen, het verkeer, ...  Maar met schrik geraak je nergens natuurlijk. Uiteraard moet je je kinderen aan de hand houden (ik denk dat de woorden 'handje geven' de meest uitgesproken waren van het ganse weekend) maar we hadden nergens een 'benauwd' gevoel. De kinderen waren ook op hun gemak, hoewel mijn dochter op voorhand aangaf een beetje zenuwachtig te zijn o.a. voor de metro. Ze waren ook echt onder de indruk, van de Eiffeltoren, de grootsheid van de stad, de Seine, de bruggen, de leuke parken, ...


toen ze de Eiffeltoren zag :)
OMG de Eiffeltoren





We zijn dus echt tevreden over ons kindvriendelijk en eigenlijk ook wel budgetvriendelijk citytripje. Dat laatste was echt de bedoeling aangezien het een extraatje was (iets wat we normaal niet doen zo kort na onze zomerreis).

Een paar budget- en kindvriendelijke tips, die ook wonderwel samen bleken te gaan:
  • We boekten een goedkope AirBnB (met goede recensies): Een klein appartementje met 1 slaapkamer en zetelbed, kitchenette, badkamer, een eettafel op terras (gelukkig was het mooi weer, want anders moesten we ontbijten in de zetel ;)), een gratis privé-parking en wifi. Het voordeel hiervan t.o.v. een hotel is dat we eten en drank koel konden houden, en dus zelf in ontbijt en picknick konden voorzien.
  • Boodschappen (fruit, charcuterie, frisdrank, wijn, ...) deed ik de dag ervoor, in België. Ik wou gewoon geen tijd hieraan spenderen in Parijs. En dan voel je je ook meer verplicht om dit ook op te eten, en toch niet te gaan voor dat aantrekkelijke brasserietje.
  • Ontbijten deden we op het appartement (let vooral op de tralies aan de ramen).

  • 's Middags deden we van picknick. Niets fancy, gewoon wat stokbrood, kaas, salami, wijn met een schroefdop, paar drankjes, ... Parijs heeft enorm veel leuke plekjes en parkjes en het was zalig om een uurtje op het gemak te kunnen zitten; terwijl de kids even konden spelen. Budgetvriendelijk, geen gedoe op restaurant, en bovendien enorm gezellig. Alleen niet vergeten dat messen niet door de security geraken als je even de piramide van het Louvre wil binnengaan ;-).
De zware rugzak moesten we erbij nemen

Picknick dag 1

Apero in de Tuileries
Picknick dag 2

  • Op stokbrood na, gaven we onze eerste euro's van de dag pas uit in de namiddag voor een ijsje of pannenkoek uit de hand of take-away koffie. Yep, uit de hand en take-away, we deden geen enkele terras in Parijs. De terrasjes waren aanlokkelijk, maar eventjes rusten op de trapjes van een leuk straatje was minstens even gezellig. 


  • Ook 's avonds gingen we niet echt op restaurant. De eerste avond gingen we naar Burger King, op vraag (=eindeloos gezaag) van de kindjes. Gezien de budget- en kindvriendelijkheid stemden we hiermee in. De tweede avond gingen we naar de Marché des Enfants Rouges. Daar schoven we aan voor falafel en Marokkaans en kwamen we er ook vanaf voor een kleine 35 EUR.
Burger King

Falafel, niet mijn ding
Marokkaans op de Marché des Enfants Rouge


  • Na het eten haalden we nog een drankje en dessertje uit een winkeltje en placeerden we ons langs het water. Ook weer goedkoop en gezellig.

  • We betaalden voor geen enkel museum, geen boottochtjes of beklimming van de Eiffeltoren. Wij deden dit eerder al eens en de kids vroegen daar ook niet echt om. 'Want als je op de Eiffeltoren staat, zie je hem toch niet meer hé?'.
  • We namen ons ook voor om niet te shoppen, hoewel we verdomd veel leuke winkels gepasseerd zijn. We zijn enkel gezwicht voor een paar Adidassen voor de kleinste, aangezien zijn sneakers te versleten zijn voor het nieuwe schooljaar. Maar dat telt niet echt mee als shoppen, aangezien ik er anders vandaag zeker elders was gaan halen ;-).

  • De kids kregen elk 5 EUR zakgeld voor een souvenir. Ze kozen elk een Eiffeltorentje van 1EUR en dan raadden we ze aan om te wachten tot de tweede dag, tot ze nog iets zagen dat ze echt wilden. De tweede dag stelden we voor dat ze dat geld ook konden sparen voor iets anders. En daarmee gingen ze verbazend genoeg akkoord. Want de kleinste had ons zeker 20 souvenirwinkels binnen gesleurd op zoek naar iets om zijn resterende 4EUR uit te geven. Tot hij door had dat het overal hetzelfde was.
Zotjes doen met de Eiffeltoren. Let vooral op de tralies aan de vensters :)

  • Hoe leuk Parijs ook is in de avond, tegen 20u gingen we telkens huiswaarts. De buurt van ons appartement had verdacht veel omheinde residenties (en tralies aan de ramen, zie foto's hierboven), wat toch doet vermoeden dat het in den donker misschien niet zo een goede plek om rond te lopen met kindjes. Een frisse douche na al die metro's en een glazeke wijn, ideaal om de dag af te sluiten.
  • Wat betreft de metro: we namen een metro-pas waarmee je onbeperkt de metro kan nemen. De metro-stations liggen vrij dicht bijeen, dus denk je makkelijk 'dat stappen we wel'. Maar voor 5- en 8-jarige beentjes is dat niet zo evident, dus namen we zoveel mogelijk de metro. Een pas voor 2 dagen met ons 4 kostte ons kleine 53EUR. Het duurste van ons verblijf, maar zeker de investering waard.


Wachtend op de metro, nooit langer dan 3 minuten
Na 1 dag was ze al iets relaxter op de metro

  • We downloaden ook de officiële app van de metro, die werkt zonder wifi of mobiele data. Het is echt een goeie app, met een kaart die je op vooraf kan downloaden en dankzij gps-functie van je telefoon altijd toont waar je bent. Ideaal voor wanneer je even lost bent. Hij geeft ook perfect aan welke metro's/overstappen je moet nemen om van punt A naar B te geraken.
  • Als we een speelplein tegenkwamen (en zo zijn er wel een aantal), dan stopten we altijd even. Zij kunnen even energie kwijt, wij even rusten en het plan erbij nemen voor de volgende uurtjes.



Glijbaan van Parc de la Vilette, een aanrader

  • Als we een openbaar toilet tegenkwamen (en zo zijn er wel een beetje te weinig in Parijs), dan stopten we ook altijd even, zelfs indien het niet altijd nodig was. Want het nadeel van geen horeca te bezoeken, is dat je af en toe een andere oplossing moet zoeken. Dat ene openbare toilet voor 1,5 EUR per bezoek (!) lieten we wel links liggen. Maar de gratis zelfreinigende toiletten op straat gebruikten we wel. WC-papier hadden we gelukkig zelf bij, want dat bleek meestal op.

We hebben dus zoveel mogelijk op ons geld gelet, maar hoeveel hebben de 2,5 dagen Parijs ons nu werkelijk gekost? (aankomst donderdagavond 22u, vertrek zondagmiddag 13u)
  • Vervoer
    • Péage: 46 EUR (diesel hoef ik dankzij volgetankte firmawagen niet te rekenen)
    • Metropassen voor 2 dagen: 53 EUR
    • Parking: gratis
  • Verblijf: 
    • AirBnB: 220 EUR voor 3 overnachtingen. Dit was inclusief wifi, lakens en handdoeken. En tralies.
  • Eten/drank:
    • Boodschappen die ik op voorhand deed (in België dus) (charcuterie, fruit, frisdrank, water, wijn ...): 30 EUR
    • 3x ontbijt: 3 EUR aan stokbrood
    • 2x Lunch: 6 EUR aan stokbrood en andere koeken voor picknick
    • Laatste dag aten we als lunch lekkernijen van een Joodse bakker, en daar kwamen we iets duurder uit: 22 EUR
    • 2x Diner: 60 EUR
    • Tussendoortjes: 40 EUR (ijsjes, koffie, pannenkoeken en frisse drankjes toen de koeltas leeg was)
  • Totaal: ongeveer 480 EUR.
Of dit nu veel is of weinig, laat ik in het midden. Minder had gekund, indien we zelf zouden gekookt hebben 's avonds. Maar dan verlies je ook veel kostbare 'Parijs-tijd'. Meer had ook gekund, als we terrassen hadden gedaan, entreegelden hadden betaald, of leuke dingen hadden gekocht in de winkeltjes. Feit is wel dat we niet meer nodig hadden om een super weekend te beleven. De kids waren ontspannen en tevreden, en wij dus ook :).


 


    woensdag 26 augustus 2015

    Paris baby!

    Ik weet het, we zijn nog geen maand terug van reis, en we staan alweer te popelen om te vertrekken, deze keer richting Parijs.
    Elk jaar knijpen mijn man en ik er in het laatste weekend van augustus even tussenuit. Op 31 augustus vieren we immers onze ‘jubilee’ (dit jaar 19 jaar!) en in combinatie met mijn verjaardag op 1 september is dat een ideaal excuus voor een shopping weekendje in eigen land, zonder kindjes.
    Deze keer doen we het echter omgekeerd: in het buitenland, met kindjes en zonder shoppen (allee, dat gaan we proberen ;-) ).
    De kindjes zijn sinds het tekenfilmpje ‘Loulou de Montmartre’ gefascineerd geraakt door Parijs. En toen een collega vertelde dat hij zomaar eens op een zaterdag richting Parijs reed voor zijn kids die de Eiffeltoren wilden zien, dacht ik: waarom ook niet?
    Maar 1 dagje leek me nogal kort, dus speurden we AirBnB af voor een betaalbaar appartementje en boekten 2 nachten (ondertussen 3) en vertrekken we dus morgenavond naar Parijs.
    Ik las al verslagen over Parijs met kids bij Mama van vijf, Kerygma en Meisjesmama dus we kijken er enorm naar uit.
    Wie nog leuke tips of links heeft, feel free to share!


    woensdag 19 augustus 2015

    Waarom augustus best lastig is voor deze shopaholic

    Qua sfeer vind ik augustus een topmaand: mooie zomerdagen die al iets korter worden, nagenieten van een fijn verlof, het 'normale' leven dat stilaan terug op gang komt, het vooruitzicht van een nieuw schooljaar (en dus terug vrije vrijdagen :)), het vooruitzicht van een nieuw TV-seizoen, en dus ook avonden in de zetel met een dekentje. Velen denken wellicht “zot, het is toch veel leuker om buiten te zitten!" en dat klopt, maar na een tijdje heb ik dat precies wel gehad. En kijk ik dus ook uit naar die avonden in de zetel met een dekentje. Nog niet naar de herfst/winter, maar zo tussenin, waarin het nog niet nodig is om de chauffage op te zetten, en je nog met blote bruine benen onder dat dekentje kunt zitten.

     

    In augustus komen ook volop nieuwe collecties te voorschijn, en het is net dat wat augustus best lastig maakt. Ok, in juli hangt er meestal ook al nieuw gerief in de winkels, maar dan kan ik het beter weerstaan, want dan moet ik nog de soldenrekken trotseren (horror), is het vaak ook nog warm buiten en ben ik mijn zomerkleren nog niet beu. En ok, in de meeste ketens hangt er elke week wel iets nieuws, maar in augustus zijn dat precies volledig nieuwe winkels!



    In augustus word ik dus overgestimuleerd langs alle kanten om te kopen – kopen – kopen. Steek ik mijne kop buiten, dan zie ik OVERAL wel iets dat ik zou willen. En als ik thuis blijf – zoals afgelopen zaterdag de 15e – dan is er wel pinterest en instagram om mij te laten watertanden op al dat moois. En denk ik gemiddeld 15x per dag: ik wil dat! En dat! En dat ook!

    Online shops zijn voor mij dus eigenlijk niet altijd een gemak of een voordeel, omdat ze mij nog meer laten WILLEN. En tot vervelens toe laten zagen tegen mijn medemensen dat mijn pakje nu nog niet is aangekomen of dat het gewenste kleur niet beschikbaar is in de webshop.

     

    Probleem is dat het niet alleen geldt voor kleren, maar ik zou dan alles nieuw willen: van outfits en schoenen naar armbandjes en handtassen tot iphone-hoesjes maar ook shampoo (mijn nieuwe obsessie) en ga zo maar door. En dan zijn er de kinderen nog ook, die ook wel nieuw gerief nodig hebben voor dat nieuwe schooljaar.

     

    En aangezien een kledingbudget helaas eindig is, is augustus dus een 'lastige' maand. En zou ik beter off-line gaan en mezelf opsluiten.


    In ieder geval tot in september, waar die ‘koopdruk’ ook meestal wat stil valt. Omdat ik dan volop wil genieten van een mooie nazomer op terras, wanneer dat nieuwe TV-seizoen blijkt tegen te vallen. Of misschien omdat ik tegen dan alweer veel te veel gekocht heb, waarover ik mij dan schuldig kan voelen. Of omdat ik besef dat ik dat allemaal niet nodig heb. Zeker nadat ik Marie Kondo-gewijs de helft van mijn inboedel heb weggedaan. Of omdat een deeltje van mijn wish-list ondertussen vervuld is door b’day presents, op dienen 1ste september. Laat het ons hopen.


    (Foto genomen te Lily Oostende)

     

     

    maandag 17 augustus 2015

    De spiegel


    Zolang als ik mij kan herinneren, hing bij mijn ouders een spiegel in hun eetplaats. Zo een lelijke spiegel met gouden randjes. De spiegel hing horizontaal boven de ‘dressoir’ kast, bedoeld om de ruimte wat groter te laten lijken, en ideaal om een blik op onszelf te werpen vooraleer we deur uitgingen.
    Om een ideetje te geven waar hij vroeger hing

    Toen mijn ouders een 5-tal jaren geleden hun benedenverdieping aanpakten met een nieuwe keuken, nieuwe vloeren, nieuwe muren, nieuwe meubels en onnodige schouwen en muurtjes elimineerden, was ook de tijd gekomen om de ouderwetse spiegel weg te nemen. Want die paste niet meer in hun nieuwe frisse interieur.

    Rond die tijd woonden wij al een paar jaar in ons nieuwe (gekochte) huis. Een huis uit de jaren 50 met nog 'wat' werk aan, maar met een traphal waar ik bij aankoop een beetje verliefd op werd. En toen mijn vader die spiegel op 2dehands.be wou zwieren, was er iets binnenin dat hiermee niet akkoord ging. Die spiegel moest ooit in mijn traphal komen, want ‘dat ging daar passen, in mijn oude huis’. 
    Het idee was om de spiegel pas te plaatsen na de verbouwingen, als alles af was, als kers op de taart. Maar aangezien de verbouwingen langer op zich lieten wachten, wegens geen energie, geen budget en gewoon andere dingen aan ons hoofd, bleef de spiegel in de garage van mijn ouders staan. En groeide hiermee ook de ergernis van mijn vader.
    En toen hij een paar weken geleden aankondigde dat de spiegel nu echt wel weg moest, wegens een paar werken die moeten gebeuren in hun garage, zette ik mijn man aan het werk om de nodige meubels te verplaatsen zodat er plaats gemaakt werd voor de spiegel.
    En zo staat mijn ‘ouderlijke’ spiegel van bijna 30 jaar oud, eindelijk, in onze traphal. Een spiegel die we nooit zelf zouden kopen maar toch perfect blijkt te passen qua grootte en stijl op deze plek. 

    Langs ne kant is het jammer dat hij er nu al staat, omgeven door lelijke muren, waardoor hij niet helemaal tot zijn recht komt, maar anderzijds kan ik er wel nu al van genieten. 

    En is het nu door de lichtinval, of het feit dat hij schuin staat maar het is er eentje die flatteert, wat niet van alle spiegels kan gezegd worden ;).

    vrijdag 14 augustus 2015

    Verblijven in een blokhut? ow yes!!


    Bon, we zijn ondertussen alweer een weekje gaan werken dus het vakantiegevoel verdwijnt stilletjes aan naar de achtergrond. 
    Maar toch nog even een terugblik op de geweldige 10 dagen die we mochten spenderen in Zuid-Frankrijk. 
    Eerst verbleven we een weekje met de familie in de Luberon-streek, waar we een huis huurden met zwembad, en onze dagen vulden met wandelingetjes in kleine dorpjes, ronddobberden op een luchtmatras, uiteraard aangevuld met lekker eten en een goed glas rosé. Vakantie zoals het hoort dus: ontspanning en goed gezelschap. Het goed gezelschap bestond  uit wijzelf, mijn ouders en een aantal tantes en nonkels langs mijn vaderskant. Het was de 4e keer dat we dit deden, op reis gaan met deze groep (telkens met 2 jaar tussen) en het blijft gewoon leuk. De kindjes vinden het super om op reis te gaan met hun oma en opa en er wordt wat afgelachen bij mijn vader en zijn familie ;-). We hebben alle leeftijden mee en dat is gewoon de max.



    Na het (traditioneel) pijnlijke afscheid van de bende, verbleven we met ons gezin nog 3 nachten in een blokhut in de Ardèche. We gingen dus back to basics, maar wel nog op een comfortabele manier.


    Back to basics:
    • Geen elektriciteit
    • Geen water
    • Geen wifi
    • Geen airco
    • Geen keukenmateriaal, bestek e.d.

    Toch comfortabel:
    • Echte bedden
    • Badkamer met toilet en douche (maar geen stopcontacten)
    • Zwembad ter beschikking
    De hut

    Terras van de hut, met fenomenaal uitzicht


    Ik had er eerlijk gezegd wat schrik van, op voorhand. We hadden in een opwelling geboekt na het zien van de foto’s, maar toen het naderde begon ik toch wat schrik te krijgen of ik dat allemaal wel ging ‘overleven’. Want het is effectief niet evident, zonder elektriciteit. Licht was voorzien onder vorm van dynamo-lampen, maar we hadden er een beetje op gerekend dat we onze frigobox van de Decathlon gingen kunnen aansluiten in de badkamer om zo de nodige etenswaren (en wijn) koel te kunnen houden. Maar toen er geen stopcontacten aanwezig bleken te zijn, was het toch een beetje 'plantrekkerij'. Geen mogelijkheden om charcuterie te bewaren, melk, yoghurt, etc. 
    We hebben dus vrij basic  (=triestig) gegeten die dagen: ’s morgens brood uit zakken (jakkie) choco en water (want geen elektriciteit is ook geen koffie, en dus ook geen melk, fruitsap,  …) en ’s avonds stokbrood met tapenades, choco, salami e.d. en lauwe wijn. Behalve dat laatste was dat eigenlijk niet zo erg, zo voor een paar dagen. En die ene keer dat we vergeten waren dat het zondag was, en er geen supermarkten meer open waren voor brood en beleg, kochten we langs een standje op straat een hoop fruit, en maakten we fruitsla als avondeten. Het ontbreken van keukenmateriaal maakt een mens creatief, en leverde een exotische maaltijd op J.


    We kochten ook eens een wegwerpbbq, om eens iets warms te kunnen eten. Maar bij het aansteken bleek de vlam nogal hoog, en mijn panikerende zelve zag al scenario’s voor mij verschijnen dat we een bosbrand zouden ontketenen (want daar werd toch voor gewaarschuwd in die streek) of de hut zouden afbranden (want geef toe: elk jaar lees je toch artikels over dwaze toeristen die een brandje veroorzaken, en ik wou gelijk niet in de krant verschijnen). En zo werd de bbq gedoofd en moesten we het vlees helaas ook weggooien.
    De aparte badkamer was op zich geen probleem, want als je een toilet hebt en een douche, dan heb je in feite alles. Mijn haardroger gebruik ik toch niet op reis. De baard van mijn man was wel beetje lang, in het naar huis gaan ;). Alleen als je om 3u ’s nachts wakker wordt om pipi te doen, dan is het wel ambetant. Want ik durfde niet gaan, alleen, in den donker.
    de aparte badkamer

    de aparte badkamer

    zicht vanop het toilet

    Het ontbreken van airco was geen issue, want het was lekker fris in onze hut tussen de bomen. Ook geen beesterijen, waarvoor ik ook gevreesd had (gezien mijn spinnenfobie). Want zo een hut die niet voorzien is van horren en die ook niet 100% dicht is, ik had er toch wat schrik van.
    slaapgedeelte

    De andere kant van de hut

    En dan het ontbreken van wifi: hetgeen waarvoor ik stiekem meest vreesde, maar eigenlijk ook net de reden waarom we die hut geboekt hadden. We weten immers uit vorige jaren dat we na een week met de familie, waar we de avonden doorbrengen in compagnie en dus bitter weinig op onze telefoon kijken, we ons dan snel laten verleiden tot ‘iphonen’ en te weinig genieten van de plaats waar we zijn. 
    Dit jaar moest het dus anders en boekten we dus die hut zonder wifi. De eerste avond vond ik het vree ambetant dat ik geen foto kon doorsturen naar het thuisfront of instagrammen, omdat het gewoon te mooi was om niet te delen. 
    De volgende ochtend ontdekte ik dat we in de b&b receptie wel wifi hadden , dus we konden wel een fotooke sharen. Omdat die b&b 100 treden lager gelegen was dan onze hut hebben we daar ook geen misbruik van gemaakt. Dus de opzet van wifi-loze (en dus iphone-loze) avonden is meer dan geslaagd. Er werden boeken uitgelezen en spelletjes gespeeld, en dus zeker voor herhaling vatbaar. (Helaas zit ik nu weer constant op dat ding te kijken, dus het heeft niet voor een ommekeer gezorgd, helaas ;)).


    Wat wel is tegengevallen is dat ik na 3 nachten helemaal nog niet naar huis wou …. Ik ging ervan uit dat we na een paar dagen zonder elektriciteit, wifi e.d. beetje blij zouden zijn om naar huis te gaan en zo 'voldaan' konden vertrekken. Maar het tegendeel was waar, we zijn echt vertrokken met een beu gevoel dat we ‘onze’ hut moesten achterlaten. Ik ben er vrij zeker van dat we ooit teruggaan. Misschien dan iets beter voorzien qua materiaal, want blijkbaar zijn er wel kampeer-oplossingen voor koffie e.d. Of iets meer reisbudget voorzien om te ontbijten en te dineren in de b&b zelf. Want dan heb je geen frigo-problemen. 
    Op de wijn na natuurlijk J.
    Het ZALIGE infinity pool


    ** Noot: gelukkig was onze eerste nacht geen slecht voorteken voor de rest van onze reis. Wij verbleven onderweg in het doorreishotel 'Bonsai' in Dijon. Pokkeheet en dus geen oog toegedaan. En als je hier aankomt, met de halve belettering die niet marcheert, dan krijg je toch rap een 'Psycho' gevoel, niet? ;-)