maandag 26 oktober 2015

Die week dat ik 3x in beeld kwam

In de afgelopen week kwam ik 3 keer in beeld in 'de media'. Allee, ik kom selfie-gewijs wel vaker in beeld op mijn instagram, facebook of blog, maar deze keer dus was het dus een beetje anders. Ik verscheen namelijk in de Flair, op TV en in een online videospotje. En dat toevallig allemaal op 1 week tijd!
Telkens uitwerkingen waar ik zelf geen controle over had, en waar ik dus niet zelf de selectie kon maken van de beelden die uiteindelijk gebruikt werden of het nodige filterke kon opzetten. Al bij al viel het wel mee, behalve dat ik achteraf gezien mij toch liever niet had laten filmen om 9u 's morgen ;-).
Hoe kwam ik in godsnaam in de Flair? Op facebook zag ik een oproep verschijnen dat ze koppels zochten die al samen waren sinds de schooltijd. Vrij impulsief, en stiekem hopend op een fotoshoot in een studio met professionele make-up, schreef ik ons in. Een paar uur later werd ik reeds gecontacteerd dat we het 'uitverkoren koppel' waren om de relatiemythe 'Kalverliefde slijt altijd' te doorbreken. De shoot in een studio werd een fotoshoot in onze eigen tuin, mijn make-up deed ik dan maar zelf ;). Het interview werd telefonisch afgenomen en werd Flair-gewijs een beetje anders verwoord dan hoe ik het zelf verteld heb, maar klopt wel qua inhoud. En dit was het resultaat:


  
Hoe kwam ik in godsnaam op TV? Awel, die keer dat ik op logement mocht in de slaapwinkel was er ook een cameraploeg aanwezig. Ik wist niet precies voor welke doeleinden, en iedere keer de camera mijn richting uitkwam deed ik mijn uiterste best om die te negeren. En toen vroeg die reporter of hij een paar vragen mocht stellen. En ik, die precies nooit neen kan zeggen, beantwoordde dan maar een paar vragen. Eén van die vragen werd in de reportage verwerkt en afgelopen weekend uitgezonden. En ik vond het verschrikkelijk. Hier zie je mij subtiel de camera negeren :-)

En dat online videospotje? Daar kun je nu alles over lezen bij Lies en hier zien. Het is zot om te weten hoeveel takes er genomen werden van onze entree alleen al, en dat voor uiteindelijk een paar seconden! Respect voor filmmakers en acteurs die dit ganse dagen moeten doen. 

Het was zeker allemaal eens leuk om mee te maken, en ik kan weer een paar zaken van mijn Bucket list schrappen :), maar geef mij toch maar de veiligheid van mijn eigen foto's. Tenzij ik op voorhand mee kan kiezen wat uiteindelijk gebruikt zal worden. Daar kan deze onzekere controlefreak blijkbaar niet zo goed mee om :-).

donderdag 22 oktober 2015

#boostyourpositivity: Me and my job

Deze blogpost kadert binnen #boostyourpositivity, die deze keer gaat over werk en vooral de balans met de rest van het leven.
Zelf ben ik 1,5 jaar geleden van job veranderd en ik heb mij dit nog geen minuut beklaagd. Niet alleen omwille van de job zelf, maar net ook omwille van de impact die de switch had op mijn levenskwaliteit buiten het werk. Er is nu een duidelijke grens work/life, waardoor ik ook meer energie heb voor zowel work als voor life, als je begrijpt wat ik bedoel. 
Eerder heb ik hier al eens verteld dat ik als kind niet echt een droom had over wat ik wou worden. Ik ben eerder toevallig in de jobs gerold die ik tot nu toe gedaan heb. Of ik momenteel mijn droomjob doe? Dat weet ik niet maar ik weet wel dat ik het graag doe en ik ontzie mij zelden om te gaan werken. Tot vorig jaar was dit lichtjes anders. Toen stelde ik na 10 jaar bij dezelfde werkgever vast dat de goesting in de job, in het bedrijf, in de functie toch een beetje over was. Met bepaalde periodes van het jaar - die precies steeds frequenter kwamen - waarin ik meer 'geen goesting' had om te gaan werken dan wel. En waarbij dit gevoel al begon op zondagochtend met als gevolg dat ik de zondagen al zuchtend passeerde, en vaak niet te genieten was. De beslissing echter om een bepaalde werkzekerheid en fijne collega's achter te laten was niet makkelijk (understatement), maar anderhalf jaar later ben ik mezelf enorm dankbaar dat ik de stap gewaagd heb. En ik niet alleen, want ook mijn gezinsleden en familie hebben geleidelijk aan de opgejaagde stress-kip (die constant aan het mailen was) zien verdwijnen.

Maar goed, wat doe ik nu eigenlijk? 
Officieel ben ik 'Marketing Analyste', en dit in de voedingssector. En hoewel de inhoud van mijn job compleet anders is dan mijn vorige job, zijn er toch een paar gelijkenissen:
  • Ik werk hoofdzakelijk met cijfers: In mijn vorige job ging het om marktonderzoek (= enquêtes). Naast de analyse en presentatie van cijfers kwam daar ook projectmanagement bij (=het inplannen, opvolgen en vaak ook recht trekken van onderzoeksprojecten, uiteraard meerdere tegelijkertijd), accountmanagement (= de continue stroom aan mails van klanten beantwoorden) en teammanagement (= verantwoordelijk voor een team van 6tal personen). Nu analyseer ik hoofdzakelijk verkoopsstatistieken, geef ik op basis hiervan de nodige adviezen aan marketing en brand managers en volg ik nog een aantal interne projecten en onderzoeksprojecten op. Klanten heb ik niet meer, een team waarvoor ik moet zorgen ook niet. De stroom aan e-mails is dus beperkter, en ik hoef 's nachts enkel en alleen van mijn eigen projecten wakker te liggen en niet meer van die van mijn teamleden. Waardoor ik mij beter kan focussen op mijn eigen taken. Ik denk dat ik nu vrij negatief klink over mijn vorige job, en dat is echt niet de bedoeling, maar achteraf gezien vraag ik me toch soms af hoe ik dat zo lang heb kunnen doen. Maar ik heb er wel enorm veel geleerd, op alle mogelijke vlakken, en daar ben ik nog altijd heel blij om. 


  • Ik werk opnieuw 4/5. Maar deze keer ook echt. En dus niet meer elke avond overwerken om de vrijdag vrij te houden, om dan uiteindelijk toch de ganse dag aan het mailen te zijn. Nu is het voor echt: vrijdagen waar ik kan op rekenen en zelfs ook avonden en weekenden. Mijn manager belt mij enkel indien echt nodig, en er wordt slechts beperkt gemaild 's avonds en in het weekend. Waardoor ik 's morgens niet meer het gevoel heb een halve dag achterstand te hebben sinds het afsluiten van mijn PC de avond ervoor. En die vrije vrijdag is voor mij nog altijd goud waard. 
  • Ik zit nog steeds 2u per dag in de auto. Het enige jammere aan de job switch is dat ik geen job koos dichter bij huis. Want 2u onderweg betekent files trotseren (op mijn traject gelukkig maar af en toe), slechte weersomstandigheden, extra vroeg opstaan etc. Maar het positieve is dat ik 2u per dag een soort van me-time heb, waarbij ik radio/muziek/podcasts kan beluisteren; eens een telefoontje kan doen dat overdag niet kan en waarvoor ik 's avonds geen goesting heb; tijd heb om bepaalde gedachten op een rijtje te zetten; en in de tussenseizoenen geregeld een mooie zonsopgang kan meepikken. Maar los van de praktische kant, is er wel een nadeel dat ik nu ondervonden heb door van werk te veranderen: je bouwt een sociaal leven op dat een uur van je thuis verwijderd is. Wat het afspreken soms niet evident maakt. Anderzijds vind ik het dan wel weer leuk om in een andere omgeving te werken dan onder de eigen West-Vlaamse kerktoren. En afspreken met ex-collega's zijn excuses om nog eens naar Gent te trekken ;-). Bovendien is mijn 'schoon Nederlands' er toch op vooruitgegaan sinds ik in Oost-Vlaanderen werk. Hoewel er hier en daar een Oost-Vlaamse tongval begint door te klinken, mijn West-Vlaamse roots kan ik sowieso niet wegsteken :).


  • Ik ben gelukkig opnieuw terecht gekomen in een bedrijf met een aangename, informele sfeer. Nu met meer vrouwen dan op mijn vorige job, maar dat valt veel beter mee dan de geruchten over vrouwelijke collega's in het algemeen soms doen vermoeden. Tijdens onze lunchpauze tetteren we er dan ook deftig op los. 
  • Flexibiliteit blijft belangrijk want het is niet omdat work/life meer afgebakend is dan vroeger, dat ik daarom zelf veranderd ben. Ik zit er niet mee in om voor een dag naar pakweg Tsjechië te vliegen of om eens mijn vrije dag te wisselen omdat ik op een vergadering aanwezig moet zijn. Omgekeerd krijg ik ook flexibiliteit zoals vb. af en toe een dagje thuiswerken. 
Dus al bij al: content met mijn job, en ik hoop in ieder geval dat ik het nog een geruime tijd kan blijven doen. 

Wat zijn mijn onmisbare werktools?
  • Hoe leuk die Hema of Flying Tiger notitieboekjes ook zijn :) ik slaag er niet in om overzicht te behouden op papier, dus ben ik overgeschakeld naar OneNote. Die is ook gesynchroniseerd met mijn iPad zodat ik altijd alle nota's bij heb. Hierdoor heb ik een clean desk en zo heb ik het graag.



  • Ik werk met 2 schermen, omdat ik het makkelijk vind: links Excel  en rechts PowerPoint, of links mijn email en rechts mijn Excel, whatever. Maar het bespaart mij serieus wat klikgedrag als ik twee documenten tegelijkertijd nodig heb.

En tot slot: hoe kom ik de dag gezond door?
Voor mij is voorbereiding alles. Ik deelde de 'pottekesfoto' vorige keer al: ik heb dus zowel ontbijt, lunch, tussendoortje voormiddag en tussendoortje namiddag mee. Als ik dat niet meeheb, dan is de verleiding van onze 'koekendoos' gewoon te groot. De 'koekendoos' is letterlijk een doos vol met verse koffiekoeken die we elke dag mogen afhalen bij de productie. Daarnaast zijn er ook geregeld 'proeverijen' van nieuwe producten/recepten. Ik ben sowieso een snoeper, maar ik 'spaar' mijn verboden calorietjes toch liever voor 's avonds, wanneer ik voor TV zit. En dan heb ik maar beter mijn eigen gezonde tussendoortjes mee naar het werk :).

zaterdag 17 oktober 2015

#Running: mijn eerste blessure

Zoals ik vorige week al vreesde, heb ik dus een blessure opgelopen tijdens het loopweekend. Teveel op korte tijd en dus een pijnlijke knie tot gevolg. 

Het is mijn eerste echte blessure, en ik baal enorm. Pas op, het is niet dat ik nooit een pijntje heb tijdens het lopen. Het gebeurt zelden dat ik niets voel: of mijn scheenbeen, of mijn knie, of mijn achillespees, of pakweg verhitte voeten. Maar tot nu toe was het altijd van die aard dat het opkwam tijdens lopen en paar km later weer weg was, en al helemaal op het moment dat ik uit de douche kwam. Ik heb dus tot hiertoe nog nooit moeten laten van lopen omwille van een pijntje.

Na het loopweekend was de pijn na 2 dagen over, en na een 5tal dagen rust liep ik 6km. Ik voelde niets tijdens het lopen, maar wel bijna meteen erna. De zondag heb ik overgeslagen, om verstandig te zijn, zeker met de Ieper Trail in het vooruitzicht.
De pijn was weer min of meer over na een paar dagen maar ik voelde wel dat het nog gevoelig zat. Dus gisteren wou ik op het gemak 5km lopen, om even te testen. Maar na 4km stak de pijn weer op, en is nu (24u later) nog steeds duidelijk aanwezig. Dus ben ik nu zeker dat het een 'echte' blessure is, eentje die volgens mijne kiné enkel zal passeren door te 'rusten'. Rusten, een woord dat enkel positief klinkt in de combinatie zetel+netflix+chips+wijn. Maar daarmee alleen ga ik natuurlijk mijn conditie/gewicht niet onderhouden. Het zal dus even zwemmen en fietsen worden. En niet teveel stressen over mijn target zeker? 

Ik weet het, er zijn veel erger dingen in het leven, maar ik heb nu toch efkes zin om in een hoekje te zitten wenen om de Ieper Trail die ik ga missen. 
Ik ga wel mentaal supporteren voor Victorine en Liese die normaal gezien wel meedoen. En ook voor een vriendin die haar eerste marathon loopt dit weekend. Succes dames!


zondag 11 oktober 2015

#Running: Run To Walk Again

Ondertussen al een week geleden, en helaas nog wat last van een pijnlijke knie maar voor de rest kijk ik wel terug op een fijn loopweekend, daar in Tongerlo. We liepen overdag, we liepen 's avonds en we liepen 's nachts.

En vooraleer ik overga tot het fotoverslagje, eerst even dit:



  • Dat MELI-koeken gewoon te lekker zijn. Hiermee heb ik alle verbrande calorieën meteen weer binnengespeeld na het lopen (130kcal per koek, maar oh zo lekker).
  • Dat ik conditioneel meer kon gelopen hebben, maar mijn knie niet meer mee wou. Best frustrerend, maar opnieuw een bewijs dat snel opbouwen bij mij geen optie is. 
  • Dat ik eigenlijk meer zou moeten fietsen. Want als er zon is, geen wind en een plat landschap, is dat eigenlijk wel leuk. Helaas komt de combinatie van die 3 factoren naar mijn gevoel te weinig voor in het echte leven.
  • Dat ik na een nachtje weinig slaap precies altijd nood heb aan frieten. En ik dus na het weekend eindigde met meer gewicht op de weegschaal dan ik zou verwachten na een weekend lopen. Ondertussen is dat gelukkig wel weer verdwenen.
  • Dat ik vergeten was dat het niet enkel gaat om lopen. Want naast een loper heb je in je team altijd 2 fietsers nodig, een chauffeur van de volgauto en een co-piloot die de kaart/gps kan lezen. En als je team tijdens 2 van de 3 marathons maar uit 5 man bestaat, dan is er weinig kans om ff te chillen.
  • Dat het toch allemaal wat makkelijker verloopt met de hulp van smartphones. Want als je 's nachts in de volgauto je loper en fietsers kwijt bent, omdat auto's niet in dat ene straatje mogen, dan is het toch makkelijk als je elkaar kunt tracken via je smartphone. 
  • Dat het toch fijn is dat wij dit met zijn tweeën kunnen doen <3. 



Hoe zag ons weekend eruit?

  • We kwamen aan rond 11u in Tongerlo, om rond 14u de 'estafette' over te nemen van het team dat rond 10u begonnen was aan de eerste marathon.




  • Delhaize voorzag het nodige rantsoen onder de vorm van fruit, frisdrank, peperkoek, wafels en dus ook de Meli-koeken. Voor de rest was er non-stop een buffet van pasta, groentjes en soep. En bevoorrading op elke lus. Dus aan eten geen gebrek.




  • Onze namiddagmarathon verliep onder een stralende zon. En ik zat nog eens op een echte fiets. Dat is waarschijnlijk geleden van de vorige Run To Walk Again.




  • Onze avondmarathon begon rond 22u40. Het heeft toch iets speciaals, om op dat uur te lopen vind ik. Die beginnende kou, de duisternis, en zeker in een streek die je niet kent. Gelukkig altijd met 2 fietsbegeleiders, anders zou ik het toch maar creepy vinden. Zeker als je een café passeert waar een klein gevechtje aan het ontstaan is.





  • Bevoorrading in de Nike-gebouwen, met in mijn slaperige herinnering oneindig grote toiletten:


  • Slapen is mij gelukt tussen 3u en 6u. Daarna was het wachten in de koude tent op de aankomst van het nachtteam. Op de schermen links of via de app konden we voortdurend de vooruitgang van de teams volgen.



  • Kleine oogjes maar toch paraat. Ondertussen maakte ik mij al licht ongerust over een zeurende pijn in de linkerknie. Maar het lopen lukte toch, en zelfs met de smile.


  • Na mijn gedeelte (dat ik al mankend eindigde) nestelde ik mij op de achterbank van het busje om de anderen toe te juichen. O.a. mijne vent die per se aan 42km wou geraken over het weekend, en daarom dubbel liep met de andere loper.


  • Na aankomst liet ik me toch onder handen nemen van een kine, terwijl mijn eigen kine zich ook eens mocht laten masseren door een ander ;). 





  • In de late namiddag was ons team volledig binnen.




  • En dat vierden we :)



En nu hopen dat de knie snel geneest. Want volgende week staat de allereerste Ieper Trail op het programma. Die zou door verschillende verborgen plekjes lopen dus ik ben alvast benieuwd!


woensdag 7 oktober 2015

#boostyourpositivity: morning routine

Het is jullie wellicht niet ontgaan dat de nieuwe #boostyourpositivity van start is gegaan! Vorige week zelfs al, met als thema: 'ontbijt en ochtendrituelen'.

Kelly en Lies smeten er zelfs nog een instagramchallenge bovenop waardoor ik ondertussen al een 'toothbrushselfie' heb gedeeld op instagram, stel je voor.




Maar goed, mijn ochtendritueel. Dat eigenlijk vrij chill verloopt, moet ik zeggen:

1. Op weekdagen zet ik mijn wekker om 5u50, om ten laatste om 6u20 op te staan. I know, snoozen is niet gezond, maar ik luister graag naar het nieuws en de eerste gesprekjes tussen Siska en Stijn op StuBru. En toch ook even door mijn instagramfeed scrollen. En misschien ook even facebook checken. Efkes maar.
2. Ik sta op, poets mijn tanden, neem een douche en ga naar beneden.
3. Ik pak mijn rantsoen voor een hele dag uit de koelkast, dat ik de avond ervoor reeds heb klaargezet: mijn yoghurt-ontbijt, tussendoortjes (fruit en deze keer een Vitalinea Plus) en lunch (deze keer een lasagne zonder lasagnebladen (zie hieronder)).

voorbereiding is alles

4. Ik drink een glas lauw water met citroen
5. Ik zit rond 7u in mijn auto voor een rit van een uurtje.



6. Ik drink mijn Yakultje of Actimelleke in de auto, een halfuurtje na mijn water met citroen.
7. Ik kom (hopelijk) tegen 8u aan op het werk.
8. Ik pak mij een koffie, vul mijn fles water en mag ein-de-lijk ontbijten. Want na dik 1,5u heb ik reuzeveel honger. Misschien vraag je je af waarom ik mezelf dat aandoe, en niet gewoon thuis ontbijt. De reden is dat ik me dan teveel moet opjagen, mijn ontbijt naar binnen schrok, met de nodige spijsverteringsklachten tot gevolg. En ook omdat anders het tijdsinterval tussen ontbijt en lunch (na 12u30) gewoon te lang is. Ik heb wel een lepel in de wagen liggen voor het geval ik in een file beland ;-).


favoriete combo

Waar zitten de kindjes in dit ritueel?
Awel heel gemakkelijk: in bed :). Als ik geluk heb, kan ik ze nog snel een zoen geven bij het vertrek, maar dit hangt af van dag tot dag. 
Aangezien ik 's morgens vroeger vertrek dan mijn man, neemt hij dus de 'ochtendshift' op zich. De 'avondshift' is dan voor mij. Bij de avondshift neem ik er ook het voorbereidingswerk bij: boekentassen checken en vullen, kleren klaarleggen etc. Als je de boekentas toch ledigt, dan kun je er alzowel meteen het nodige voor de volgende dag insteken vind ik. 

In een verloren hoekje van onze keuken staat dit Ikea-rekje waar alles samen zit:
- onderaan: boekentassen
- in zwarte mand: de pyjama's
- kastje: borstel, rekkertjes, brilpoetsdoekjes, ...
- bovenaan: de outfits van de dag

Het is nog een overblijfsel van toen ze kleiner waren en dit zal niet blijven staan na de geplande verbouwingen, maar voorlopig is het toch handig.  



Mijn ontbijt:

Sinds een halfjaar probeer ik koolhydraatarm te eten. Ik werd initieel geïnspireerd door de filmpjes van MsAprilFish, maar ik zag het niet haalbaar om zoals haar voor 'no carb' te gaan, maar wel voor 'low carb'. Hierbij is het wel mogelijk om 1x per dag koolhydraten te eten en toch af te vallen. Ik wou immers graag 's avonds boterhammetjes blijven eten met de kindjes omdat ik hen niet het idee wil geven dat brood slecht is, want dat is het niet. En daarom heb ik ervoor gekozen om mijn ontbijt te vervangen door een yoghurt-ontbijt, aangevuld met zaden en fruit. Het was efkes wennen, dat geef ik toe - want toch niets beter dan een 'stutje met choco' en koffie - maar ondertussen ben ik er helemaal van overtuigd dat dit ook lekker is, en mij veel langer een verzadigd gevoel geeft. 
Mijn favoriete combo is Griekse yoghurt, met een lepeltje chiazaad dat ik de avond ervoor in de koelkast zet. 's morgens een kiwi en een handvol bosbessen erbij en klaar (zie foto hierboven). In een leuke pot is dat ook very pinterest ;).

In het weekend eet ik wel pistoletjes, met choco en speculoos (soms zelfs tesamen :)). Aangezien dit de enige 2 dagen in de week zijn waarop we als gezin samen kunnen ontbijten, wil ik dan ook graag mee kunnen eten met de rest. Want geen brood eten 's morgens is vrij makkelijk als je niemand anders brood ziet eten, maar aan versgebakken pistoletjes kan ik toch niet weerstaan. Ik eet de rest van de dag dan wel low carb :).

maandag 5 oktober 2015

Over slapen en hangmatyoga

Het afgelopen weekend zagen mijn nachten er een beetje atypisch uit en ook onderling nogal verschillend. Naast mijn eigen bed sliep ik in een bed opgemaakt door een bedstyliste (een wat?) en sliep ik in een stapelbed in een kamer gedeeld met 4 anderen. 


Afgelopen donderdag mocht ik samen met een paar andere dames een 5tal bedden uittesten van de slaapwinkel De Nachtwacht in Kortrijk. De bedden waren opgemaakt door (de eerste) bedstyliste Ajja Goussey. Ik werd last minute uitgenodigd maar kon gelukkig mijn agenda grotendeels leegmaken om hierop in te gaan. Want naast de overnachting kregen we ook een bagelontbijt, een demo van Ajja en een hangmatyoga-sessie. Er was ook een diner, dat ik grotendeels moest skippen op het dessert na, wat me nog toeliet om kennis te maken met de andere dames, vooraleer ik een appartement met hen moest delen ;).


 

My bed for the night

Ontbijten in een winkel, speciaal :)

Ik at voor het eerst bagels als ontbijt, zowel zoet als hartig belegd en vond het echt een aanrader. De bagels werden voorzien door Sanseveria Bagelsalon

Demo door de bedstyliste Ajja
Eindresultaat van de demo
En dan was het tijd voor de hangmatyoga:




Hangmatyoga vond ik geweldig! Ik deed onlangs voor het eerst een actieve yoga en die was al heel goed meegevallen. En aangezien ik met mijn slechte onderrug zelf al ondervonden heb dat een hangmat zeer comfortabel kan zijn, beloofde dit een ideale combinatie te worden. En dat was het ook! Bij alle oefeningen wordt de onderrug ondersteund en kan je eigenlijk niet veel verkeerd doen. Omgekeerd hangen bleek ook detoxerend te werken, ik was zelfs misselijk gedurende een uur na de yoga. 
Helaas is hangmatyoga nog niet beschikbaar in mijn omgeving. Misschien moet ik overwegen om er eentje in mijn slaapkamer te hangen, aan 1 van de balken?

Vrijdag sliep ik in mijn eigen (ongestyleerde) bedje, en dat voelde toch ook wel super, zeker met een nachtje weinig slaap in het vooruitzicht. Misschien ga ik toch nog eens investeren in wat nieuw bedlinnen, want op die groene bollen ben ik precies wat uitgekeken.

My bedroomview, met Ikea lakens en gordijnen ;)

Zaterdag sliep ik samen met mijn loopteam in een gedeelde kamer tijdens het Run To Walk Again-loop event (verslagje volgt). Ik sliep onderaan in een stapelbed, waarvan de onderkant van het bed boven mij meer leek op de muren van een openbaar toilet (volgekrabbeld dus). In een slaapzak van 15 jaar oud. En met 4 anderen op de kamer. Uiteindelijk hebben we 3u kunnen slapen, wat nog meeviel. Ik had echt het gevoel geslapen te hebben, in tegenstelling tot vorig jaar. De ramen die moesten wel zo snel mogelijk open, want 5 mensen in 1 kamer, ik moet er geen tekeningetje bij maken ;).

Kleine oogjes, na 3u slaap
En gisteren, zondag, sliep ik terug in mijn eigen bed. Voor het eerst sinds heel lang zat ik voor 22u in bed en mocht ik slapen tot 9u30! Ik nam immers een half dagje verlof en liet de kindjes bij oma slapen; mijn telefoon stond op vliegtuigmodus om zeker geen ongewenste geluidjes binnen te krijgen. Mijn wekker had ik voor de zekerheid toch gezet omdat er nu eenmaal nog een en ander moest gebeuren na een weekendje op stap te gaan. Maar die 11u slaap hebben verdikke deugd gedaan!



Bedankt aan De Nachtwacht en Savvy voor de fijne ervaring en uiteraard ook de goodie bag!