zondag 14 februari 2016

Want in het zwembad zweet je niet

Vreemd, hoe je gedurende een bepaalde periode in een sportieve routine belandt, en je er ergens onbewust vanuit gaat dat deze routine altijd zal kunnen doorgaan. Je voelt je er comfortabel bij, het geeft zekerheid, en je droomt stilletjes over opbouwen. Er is weinig nood tot plannen want je weet dat je op vrijdag- en zondagochtend loopt, en op maandag en donderdag naar de Fitclass gaat. Een mooie mix van kracht en cardio. En voor de partner is dit gemakkelijk, want hij kan zijn sport hierdoor ook perfect plannen.
Toen komt er onverwachts een loopblessure en de nood aan rugschool*, wat de routine helemaal op zijn kop zet. En meteen ook de organisatorische en mentale rust.
De rugschool heeft me gedwongen om Fitclass op pauze te zetten. Rugschool neemt immers 4u per week in beslag (zonder verplaatsing), en er zijn nu eenmaal maar zoveel uren op een dag, en ik heb ook nog een job en kinderen en al.
Door de blessure is het lopen efkes helemaal stilgevallen. De laatste keer was een paar weken geleden, maar of je het nog lopen kon noemen … ik had mijn loopkleren aan, ik had muziek in mijn oren, ik was buiten. Tot daar de overeenkomsten. En dan telkens 1 minuut lopen + 1 minuut wandelen, en dit 10 keer. Dus in totaal 10 minuutjes lopen, tot de kniepijn weer opstak.
Ondertussen heb ik wel een NMR-scan laten nemen, waarop de specialist (gelukkig) niet echt een reden zag om te stoppen met lopen, mits andere loopschoenen, een afwisselend parcours en zachte ondergrond. Mijn privé-kine zal mij helpen om de bovenbenen te versterken, zodat mijn 'naar buiten gerichte knieschijven' beter op hun plaats blijven, en dus minder rap overbelast zouden mogen raken. Maar het zal hard werken worden, wil ik terug pijnloos kunnen lopen … Ik ben voorlopig vooral blij dat ik niet moet stoppen! 
Maar goed, niet lopen en niet Fitclassen … daar gaat mijn 'vrijkaartje' om af en toe (zonder schuldgevoel) te kunnen zondigen qua eten.

Ik probeer dat wel wat op te vangen via de hometrainer en een wekelijkse zwembeurt. Maar daarmee kom ik er niet: ik moet dus echt meer opletten. Ze zeggen dan wel dat je van sporten niet per se afvalt, maar het helpt toch wel om je gewicht onder controle te houden. Ik ben nog niet aangekomen, maar ik moet wel meer laten om op peil te blijven.
Het gaat natuurlijk niet alleen om calorieverbruik, ik wil ook mijn conditie zo goed mogelijk onderhouden: ik wil gewoon fit blijven!
Helaas is die hometrainer on-ge-lo-fe-lijk saai (zelfs in het gezelschap van Netflix). En word ik van dat zwemmen eerder nerveus dan ontspannen:
  • ieder keer discussie met de kindjes dat ze niet mee kunnen gaan als mama baantjes wil trekken;
  • weinig flexibel qua uren aangezien het aantal momenten voor baantjeszwemmen beperkt is;
  • vrij opgejaagd door de andere zwemmers: ofwel hebben ze er hier in de lokale zwembaden geen verstand van om mensen beter te laten groeperen, ofwel kies ik zelf de verkeerde baantjes, dat kan ook. Maar als je het iedere keer voorhebt dat je telkens mensen moet inhalen én zelf ook telkens wordt ingehaald door anderen, dan klopt er iets niet, denk ik. Soit, wie hier een gouden tip heeft voor mij … ik zal je eeuwig dankbaar zijn :-).

Ik probeer dus positief te blijven maar ik mis sowieso het voldane gevoel van thuiskomen na het lopen. Glimlachend nagenietend terwijl je wacht om te douchen omdat je anders de hele dag blijft zweten. Want in het zwembad zweet je niet.
----------------------------------------------
* Voor de geïnteresseerden:  Wat is rugschool?
Een reeks van 36 sessies (2x per week), waarbij 1 sessie bestaat uit 2u:
  • Opwarming op de fiets
  • Een klein halfuurtje grondoefeningen
  • Een 10tal krachttoestellen (armen, benen, buik, rug, … de klassieke toestellen) 
  • 4 ‘speciale’ toestellen die je in een gewone fitness niet vindt, speciaal gericht op rug en buik
  • (niet elke sessie) Ergotherapie (hoe zitten aan bureau, hoe liggen, hoe opstaan, …)

7 opmerkingen:

  1. spijtig voor jou dat je je routine bent kwijtgeraakt. In een 9-5/job (langer in jouw geval, ik weet het) is het al niet evident om sport in te bouwen denk ik! veel succes!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik zwem wel graag, maar inderdaad, dat baantjes trekken is niet zo simpel als het lijkt :)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. zwemmen hangt inderdaad erg af van het zwembad waar je gaat. ik ga over de middag vlak bij mijn werk en op dat moment zijn er enkel goeie zwemmers, ik heb het geluk dat ik hetzelfde tempo zwem als die mensen zodat er nauwelijks voorbijgestoken wordt. want dat is echt irritant!
    zwemmen is wel heel goed voor je fysiek. sinds ik weer intensiever zwem, merk ik dat het lopen ook veel beter gaat.
    hometrainer zou ook niks voor mij zijn... hopelijk kan je als het lente wordt buiten wat gaan fietsen, veel leuker!
    courage meid x

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Pff hopelijk kan je gauw genoeg toch weer beginnen lopen.
    Hometrainer is inderdaad doodsaai. We hebben er hier ook eentje staan, maar ik loop er met een grote boog omheen...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. De moed niet opgeven: ik geloofde het vorig jaar niet als de kinesist me zei dat ik ooit weer pijnvrij zou kunnen lopen, maar hij had gelijk! Altijd flink luisteren naar de kiné dus :) Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hopelijk tegen dat het wat mooier weer wordt terug loop-klaar! Thumbs up!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik hoop ook dat je op termijn toch weer pijnloos kunt gaan lopen. Je genoot er duidelijk zo van.
    Bij ons in het zwembad hebben ze nu - na jaren - twee banen voor zwemmers voorbehouden, met een duidelijk bordje dat de ene baan voor de snelle zwemmers is (die crawl zwemmen, dus). Dat werkt eigenlijk best goed. Als blijft het altijd een beetje slalommen en ja, dat is hatelijk. Maar misschien nog altijd beter dan de hometrainer :)

    BeantwoordenVerwijderen