zondag 20 maart 2016

Hét boek waar ik al lang naar uitkeek: Life on sneakers

Ik weet niet meer precies hoe ik voor het eerst op de blog van Evi terecht kwam, maar ik wist meteen dat het een blog was waar ik zou blijven terugkomen. Haar gevoel voor stijl, interieur en deco spraken mij aan, en geleidelijk aan leerde ik ook (virtueel) de persoon kennen achter deze blog. Een persoon met een ongelofelijk verhaal, een verhaal waar je kippenvel van krijgt. En ongelofelijk veel respect voor de manier waarop ze hiermee is omgegaan. 

Ze schreef er een boek over: "Life on sneakers". En gisteren stelde ze haar boek voor, op een uiterst unieke en intense manier. 



"Geen saaie lezing", want dat vond ze niet bij haar passen. Maar een belevingstour, doorheen 5 kamers, die symbool stonden voor de weg van emoties die ze heeft afgelegd. Van onmacht en verdriet, over hoop naar aanvaarding naar dankbaarheid. Onmogelijk om hier onbewogen bij te blijven, bij velen tot tranen toe. 





De laatste kamer was die van dankbaarheid, waar we Evi dan ook konden ontmoeten. Ze nam de tijd om met iedereen een babbeltje te slaan, vast te te pakken, het boek te signeren. Ze was dankbaar voor ieders aanwezigheid, dat voelde je. 






Ik heb lang uitgekeken naar gisteren, maar vooral naar het boek. Naar de manier waarop ze met haar tegenslag is omgegaan. Ik was ook ooit diegene die de 'luxe' had om enkel wakker te liggen van de outfit voor morgen, te dromen over de nieuwste iPhone of promotie. 
Maar wanneer het lichaam hier en daar begint tegen te werken, zelfs nog maar in die mate dat het 'enkel' je nachtrust en sportief leven beïnvloedt, doet het je nadenken. Het is allemaal niet zo vanzelfsprekend, om 's morgens wakker te worden, recht te springen en aan de dag te beginnen. Deze quote is voor mij dan ook echt iets wat iedereen aan zijn badkamerspiegel zou moeten hangen: "Waking up healthy every day: it's a blessing, not a privilege. Don't take it for granted".



Dus bedankt Evi, om je verhaal te delen en op die manier een bron van inspiratie te zijn voor iedereen die het al dan niet moeilijk heeft. En een 'kick in the ass' te geven om zoveel mogelijk het positieve te zien. "Focus on the good", ik ga er vaak aan denken. 

Bedankt ook aan Virginie, voor het fijne gezelschap tijdens de verre rit :)! Wie haar nog niet kent raad ik aan om haar blog eens een bezoekje te brengen. Ook haar verhaal is uniek en bewonderenswaardig, en ik ben blij dat ik haar heb leren kennen.
De foto's in de kamers waren van trouwens van Elke, nog een straffe madam die ik graag tegen het lijf loop. 
En bedankt ook aan Kelly, Josefien, Annelies, Els voor de leuke babbel aan dit prachtige uitzicht. 


Het boek kan je hier kopen. Het is niet alleen inspirerend, maar ook visueel prachtig uitgewerkt en heel fijn om vast te houden - wat ik eigenlijk niet anders verwacht had.



5 opmerkingen:

  1. Ik las erover in KnackWeekend. Er is nog een boek dat ik wil lezen, awel en dan zal ik ook dit meenemen. Op haar blog ga ik ook eens piepen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Die quote is zo mooi en zo waar! Na 10 maanden pijn en vermoeidheid werd ik vorige week voor het eerst wakker zoals in de 19 jaren ervoor: goedgezind, pijnvrij en uitgerust. En bedacht ik mij wat een zegen het is om zo wakker te mogen worden. Ik hoop dat dit de eerste ochtend van vele was maar dat ik die euforie en dankbaarheid een leven lang kan vasthouden!

    BeantwoordenVerwijderen